วันพุธที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2568

Why We Do What We Do


 

สรุปหนังสือ Why We Do What We Do โดย Edward Deci

แรงจูงใจภายใน (intrinsic motivation) คือพลังแท้จริงที่ขับเคลื่อนความสุข ความคิดสร้างสรรค์ และการเติบโต


🔑 แนวคิดหลัก:

สิ่งที่เราทำทุกวันไม่ควรถูกขับเคลื่อนด้วย “รางวัล-บทลงโทษ” หรือแรงกดดันจากภายนอก
แต่ควรมาจาก “แรงจูงใจภายใน” ที่สอดคล้องกับตัวตนและคุณค่าของเรา


🌱 แรงจูงใจมีกี่แบบ?

ประเภท ลักษณะ ผลที่ตามมา
Intrinsic (ภายใน) ทำเพราะสนุก มีความหมายกับตนเอง ยั่งยืน มีความสุข มี flow
Extrinsic (ภายนอก) ทำเพราะรางวัล การยอมรับ หรือหลีกเลี่ยงโทษ สั้นชั่วคราว หลงเป้าหมาย เกิดความเครียด
Introjection (ภายในแบบไม่แท้) ทำเพราะรู้สึก “ควรทำ” หรือ “ต้องทำ” เพื่อยอมรับ ขาดพลัง หวั่นไหวต่อคำวิจารณ์
Integration ทำเพราะกลั่นกรองค่านิยมจากภายนอกแล้ว “เลือกเอง” มั่นคง มีความหมาย ยึดถือเป็นส่วนหนึ่งของตัวตน

🧠 ปัจจัยที่ส่งเสริมหรือทำลายแรงจูงใจภายใน:

✅ ปัจจัยเสริม:

  1. Autonomy (ความเป็นเจ้าของการตัดสินใจ)

    • มีทางเลือก มีอิสระในการแสดงออก

    • ตัวอย่าง: เลือกหัวข้อวิจัยเอง, เลือกรูปแบบงานเอง

  2. Competence (ความสามารถที่มีเป้าหมาย)

    • มองเห็นผลลัพธ์ของการกระทำ รู้สึกว่าตนเองมีพัฒนา

    • ตัวอย่าง: ได้รับ feedback อย่างชัดเจน ไม่ใช่คำชมลอย ๆ

  3. Relatedness (ความสัมพันธ์ที่มีคุณค่า)

    • รู้สึกว่ามีคนเข้าใจและสนับสนุนโดยไม่กดดัน

    • ตัวอย่าง: ครูที่รับฟังนักเรียนก่อนสั่งการ, ผู้จัดการที่ถามความคิดเห็นก่อนตัดสินใจ


❌ สิ่งที่ทำลายแรงจูงใจภายใน:

  • การให้รางวัลที่มากเกินไป → เปลี่ยนเป้าหมายจาก “ทำเพราะสนุก” → “ทำเพื่อได้รางวัล”

  • การควบคุม (เช่น เดดไลน์, การตรวจสอบมากเกินไป, การชมแบบบีบบังคับ)

  • ความคาดหวังจากครอบครัวหรือสังคมที่กลายเป็น introjects เช่น:

    • “ถ้าไม่เรียนหมอ แปลว่าไม่มีคุณค่า”

    • “ต้องประสบความสำเร็จถึงจะเป็นที่รัก”


🌟 วิธีฟื้นแรงจูงใจภายใน:

กลยุทธ์ ตัวอย่างการใช้จริง
ให้ตัวเลือก เลือกวิธีเรียนหรือวิธีทำงานแทนการสั่งตรง
อธิบายเหตุผล บอกว่า “การบ้านนี้ช่วยฝึกอะไร” แทนการสั่งให้ทำ
รับฟังความรู้สึก ยอมรับว่า “ไม่อยากทำ” ก่อนพูดคุยถึงทางออก
ออกแบบเป้าหมายร่วมกัน ตั้งเป้าหมายโดยมี input จากผู้ปฏิบัติ
ส่งเสริมการเชื่อมโยงค่านิยม ช่วยผู้เรียนหรือพนักงานค้นหาความหมายของงาน

💬 ตัวอย่างจากงานวิจัย:

  • เด็กเล็กทำ puzzle ด้วยความสนุก → แต่ถ้ามีรางวัล เงิน หรือคำชมมากเกินไป → ความสนใจลดลงเมื่อรางวัลหาย

  • คนทำงานที่รู้ว่า "งานนี้สำคัญต่อคนอื่น" → มีแรงใจมากกว่าคนที่ทำเพื่อโบนัสเพียงอย่างเดียว


🧩 แนวทางเพื่อสังคม:

  • การศึกษา: ให้เด็กเลือกหัวข้อ ทำโปรเจกต์ที่สัมพันธ์กับชีวิตจริง

  • องค์กร: ให้พนักงานมีส่วนร่วมในการกำหนดวิธีทำงานหรือเป้าหมาย

  • ครอบครัว: ช่วยเด็กเข้าใจเหตุผลที่ต้องทำบางอย่าง ไม่ใช้การกดดัน


🧠 สรุปท้าย:

แรงจูงใจที่ยั่งยืนไม่ได้มาจาก “แรงบังคับ” หรือ “แรงดึงดูด”
แต่มาจาก “ความรู้สึกว่าเราได้เลือกสิ่งที่สอดคล้องกับตัวตนและคุณค่าของเราเอง”
เมื่อเราสนับสนุนอิสรภาพอย่างแท้จริงในบ้าน โรงเรียน และที่ทำงาน เราจะได้เห็นความคิดสร้างสรรค์ ความรับผิดชอบ และความสุขเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น