ทำไมคุยกับคนนี้แล้วรู้สึกดีจัง
คนที่คุยไม่เก่งมักรู้สึกอึดอัด
กังวลเวลาต้องพูดกับคนอื่น กลัวว่าคนอื่นจะรู้สึกว่าเราเป็นคนน่าเบื่อ ไม่น่าสนใจ
หรือจะไปทำให้คนอื่นรู้สึกรำคาญ
หนังสือเล่มนี้ได้ช่วยเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับการพูดคุย
โดยให้มองการพูดคุยเหมือนกับการเล่นเกม ซึ่งมีกฎของเกมพูดคุย คือ
- เกมนี้ไม่มีคู่ต่อสู้ คือ เราไม่ได้สู่กับคู่สนทนา แต่เป็นทีมเดียวกัน
- การเล่นเกมต้องร่วมมือกัน ถ้าชนะก็ชนะด้วยกันทั้งคู่ ถ้าแพ้ก็คือแพ้ทั้งสองฝ่าย
- เกมนี้จำเป็นต้องเล่นจะหลีกเลี่ยงไม่เล่นไม่ได้
- ชัยชนะของเกม คือ การร่วมมือกันเพื่อทำลายความรู้สึกอึดอัดและทำให้เกิดความรู้สึกดี ไม่ใช่การทำให้ตัวเรารู้สึกเป็นจุดเด่นหรือเป็นที่สนใจ หรือการเอาชนะกัน
- เกมพูดคุยก็เหมือนเกมทั่วไป คือ มีได้ทั้งแพ้และชนะ การแพ้ก็เป็นเรื่องธรรมดาของการเล่นเกม และก็เพราะว่าเกมมีทั้งการแพ้และชนะจึงทำให้เกมมีความน่าสนใจ
เทคนิคการเล่นเกมสำหรับคนพูดไม่เก่ง
- ต้องพยายามจูงใจให้คู่สนทนาเป็นฝ่ายพูด โดยการสร้างบรรยากาศให้เค้าได้พูดสิ่งที่คิดและรู้สึกออกมาจริงๆ สามารถทำได้โดยตั้งใจฟังสิ่งที่คูสนทนาพูด สังเกตว่าอีกฝ่ายสนใจเรื่องใดเป็นพิเศษ จึงชวนคุยเรื่องนั้น
- รู้จักการอ่านบรรยากาศ คือ วิเคราะห์สถานการณ์ดูจากแววตา สีหน้า น้ำเสียง และตั้งใจฟังคู่สนทนา สังเกตภาษากาย และจึงปรับอารมณ์เราให้เข้ากับคู่สนทนา
- เมื่อจะเริ่มสนทนาอาจเข้าหาคนอื่นด้วยอารมณ์กลางๆก่อน ทักทายอย่างสุภาพและค่อยดูบรรยากาศการสนทนาต่อไป
- การสื่อสารส่วนใหญ่เป็นแค่การคุยเล่น ไม่จำเป็นต้องมีสาระ ขอเพียงแค่สามารถส่งต่อความรู้สึกดีๆได้ก็ประสบความสำเร็จแล้ว
- อาจเริ่มถามคำถามทั่วๆไป ให้ถามคำถามอย่างสุภาพ โดยคำนึงถึงคู่สนทนาเป็นหลัก เช่น บ้านเกิดอยู่ที่ไหนเหรอ แล้วถามคำถามที่เกี่ยวเนื่องกับคำตอบต่อไป และเมื่อจบเรื่องหนึ่งจึงเปลี่ยนไปถามเรื่องอื่นต่อ เช่น เรื่องสภาพอากาศ อาหารที่ชอบ หรือการเดินทางท่องเที่ยว เป็นต้น
- ถ้ารู้จักสังเกตคู่สนทนาจะสามารถถามคำถามเฉพาะเจาะจงลงไปได้ เช่น ช่วงนี้งานยุ่งเหรอครับดูเหนื่อยๆ ตัดผมมาเหรอครับ เป็นต้น
- คำถามไม่ควรกว้างเกินไป และมีความเป็นรูปธรรม เช่น วันนี้กินข้าวแล้วหรือยัง สมัยเรียนไปทัศนศึกษาที่ไหน ตัวละครการ์ตูนตัวโปรด ช่วยเล่าเรื่องน่าภูมิใจของโรงเรียนสมัยมัธยมหน่อย
- ถ้าเป็นไปได้การพูดคุยควรแสดงความเห็นด้วยกับคู่สนทนา เรื่องที่ไม่เห็นด้วย ควรใช้คำพูดที่เหมาะสม เช่น เท่าที่ผมเข้าใจมา เรื่องนี้ผมมีความเห็นอีกแบบว่า เป็นต้น ไม่ควรพูดคำว่า “ไม่” ไปตรงๆ
- ไม่พยายามอยู่เหนือคนอื่น รู้จักชื่นชมคู่สนทนา และแสดงความรู้สึกทึ่งบ่อยๆ
- การพูดคุยโต้ตอบอาจใช้คำพูดโต้ตอบแบบสำเร็จรูป
- คำถามในแนวสัมภาษณ์สามารถใช้เทคนิคการถามเรียงตามลำดับเวลาเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ครบถ้วน
- คนที่ไม่กล้าสบตากับคนอื่น แนะนำให้มองตาคู่สนทนาเฉพาะเวลาเป็นคนพูดเท่านั้น หรือมองไปที่จมูกแทน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น